Merhaba Australia Veda mı Ediyor?
Merhaba Avustralya’nda yazmaya başladığım ilk zamanlarımı hatırlıyorum…
Her zaman söylediğim taktiği uygulayalım mı hep birlikte ne dersiniz? Yazılarımı yakından takip edenler bilirler her zaman derim ki “Eğer bir şeyin, bir olayın, bir anın etkisi, değeri, güzelliği unutulmaya yüz tutmuşsa; onu ilk gördüğün, ilk istediğin, ilk sahip olduğun anı hatırla!”
Avustralya’ya geleli 2 ay olmuştu sanırım. Türkiye’deyken yazdığım dergilerden çok uzaktaydım. Zamanın, mevsimin farklılığına henüz alışamadığımdan olacak sanırım gerçekten aradaki kilometreleri hissedebiliyordum. Türkçe haberler okumayı, Türkiye’yi takibi henüz bırakmamıştım ama Avustralya ile ilgili haberler okumak da istiyordum. Sonra eşimin de yönlendirmesi ile Merhaba Avustralya’nı keşfettim! Aynı gün bir de ilan görmeyeyim mi! “Yeni Yazarlar Arıyoruz!” diyordu ilan da. İşte benim Avustralya’daki hayatıma ilk adapte oluşum bu ilana başvuru yapıp bu mecrada yazmaya başlamamla oldu…
Şimdi sıra sizlerde sevgili okur!
Sizin ilk anınız nasıldı?
Hangi haberi okuyunca “Oh ben de bunu bekliyordum” dediniz?
Ya da hangi haberi okuyunca her okuyan gibi üzüldünüz içiniz cız etti?
Hangi yazı içinizi ısıttı?
Hangisi bilgi verdi?
Hangisi yeni fikirlere, yeni bakış açılarına götürdü sizi?
Aslında bu mecra bir haber mecrasından çok daha fazlası değil mi? Bunu kendi içinizde çözdükten sonra beklenilen ve hak edilen desteği vermeniz için yeterli değil mi? Ya da hep yaptığımız gibi kaybettikten sonra mı anlayacağız?
Merhaba Avustralya 15 Haziran Salı 23.59 itibariyle hizmet veremeyecek. Sizlerden gelecek küçük bir destek “Durma devam et!” mesajını vermeye yetecek.
Tamam mı? Devam mı?
Sevgilerimle sevgili okur…
Umarım yeniden görüşürüz, gönülden sevgiler!
Anıl Çetli
Melbourne
