“Leb demeden leblebiyi anlamak”
Türkçe deyimler açısından zengin bir dil. İroni yapmak, kızgınlığımızı belli etmek, ders vermek ya da yanlış davranışlar konusunda uyarıda bulunmak gibi amaçlarla sık sık deyimlere başvururuz.
Peki ifadelerimize güç katan deyimler nasıl ortaya çıktı? Bu sorunun cevabına gelin birlikte ulaşalım. Biliyorsak hatırlayalım, bilmiyorsak da öğrenmiş olalım…
Her hafta 1 deyim hikayesiyle karşınıza çıkacağımız ‘Meşhur Deyimlerimizin İlginç Hikayeleri’ serimiz kaldığı yerden devam ediyor…
Deyim 10
Medrese öğrencilerinden ukala bir molla varmış. Farsça dan imtihana girmiş. “Ne soracaklar?” diye öğretmenlerinin ağzına bakıyormuş. Hocalardan biri, Farsça, “dudak” anlamına gelen “lep” sözüyle işe başlamış. Ukala molla, “leblebi” diye lafa karışmış, “Leb, leblebi kelimesinin bir hecesidir, efendim” demiş. İmtihandaki hocalar gülmüşler. Soruyu soran hoca, “Maşallah ‘leb’ demeden ‘leblebi’yi anladın. Yine de lafın sonunu beklesen iyi olurdu, çünkü akıllı olan, icabında susmasını bilmeli.” demiş.
