Bu hafta kaydedilen rahatsız edici bir videoda, güneybatı Sydney’den 9 yaşındaki bir kızın, okulda yaşadığı krizin ardından polisler tarafından kelepçelenmiş götürülürken çığlık attığı görülüyor.

Aileler ve destek çalışanları zorluk çıkaran davranışları ve kompleks ihtiyaçları olan çocukların arada kaybolup gittiğini çünkü bu yaş grupları yeterli akıl sağlığı ve yatılı hasta hizmetleri olmadığını, bunun yerine hastane acillerinde dönüp durduklarını ve polis tarafından tutuklandıklarını belirtiyor.

Bu çocuklar arasında arkadaşlık ve normal bir hayat arzulayan 9 yaşında bir kız olan, fakat otizm, zıt davranış bozukluğu, ADHD (hiperaktivite) ve anksiyete dahil bir dizi durumu olan Makayla da bulunuyor ve bu durumlar zaman zaman kontrolsüz ve bazen de şiddetli taşkınlıkla sonuçlanıyor.

Makayla, “Sadece normal bir aile olmak istiyorum. Sadece annemi gururlandırmak istiyorum” diyor. Fakat bunun yerine kafasının içinde bir korku sesiyle ve yaşadığı krizlerin sorunlarıyla yaşıyor.

Makayla defalarca kelepçelendi ve polis araçlarıyla götürüldü, Akıl Sağlığı Yasası kapsamında muamele gördü, hastane acillerinde bağlandı ve okuldan uzaklaştırıldı.

Annesi Megan ise krizler sırasında kızının saldırısına uğruyor, Makayla’nın daha fazla uzman desteğine ihtiyacı olduğunu, fakat tıp görevlilerinin kızın sistemdeki “boşlukların arasında kaybolup gittiğini” itiraf ettiklerini söylüyor, “Nereye gitsek engellerle karşılaşıyoruz” diyor.

Megan, vakalara müdahale eden polisi, sağlık çalışanlarını, bakıcıları, okul ya da acil personelini suçlamadığını vurguluyor, bundan ziyade sistemin çok gerekli uzman müdahalesi, tedavi ve destek sağlayamadığını belirtiyor.

Otizm Tavsiye ve Destek Hizmetleri’nin CEO’su Grace Fava, ülkenin otizmli çocukların zor durumdaki anne babaları ve bakıcıları için tek 24 saat açık yardım hattını işletiyor.

Fava, Megan’ın durumunda çok sayıda aile olduğunu, ailelerin parçalandığını, durumla başa çıkamadıklarını ve dışlandıklarını söylüyor.

Ortada sistem diye bir şey yok

Fava, “Bize gelen her bir kişiye karşılık, yardım için yalvaran en az 100 kişi bulunuyor. Sistem bu kişileri yüz üstü bırakıyor. Sistemin bozuk olduğunu söyleyebilirdim, fakat daha önce birisinin daha anlaşılır şekilde söylediği gibi ortada sistem diye bir şey yok” dedi.

Fava, bu çocukların çoğu zaman 13-19 yaş (teen) ya da yetişkin akıl sağlığı hizmetlerine götürüldüğünü, buralarda uyuşturucuya, kendilerine zarar vermeye ve uygunsuz davranışlara maruz kalabildiklerine dikkat çekiyor.

Yaşları büyüdüğünde ise uyuşturucuya alışıp sonunda adalet sisteminin konusu haline gelme riski gösteriyorlar.

Eyalet ve federal hükümet sorumluluğuna giren hizmet çeşitliliği olsa da, hesap verecek kişi bulmanın güç olduğu belirtiliyor.