Silikozis, inşaat işçilerini günlük işlerini yapamaz ve hayatta kalabilmek için oksijen tüpüne mahkum hale getiriyor.

Taş işçileri, mutfak tezgahları için kestikleri işlenmiş taşlardan kaynaklanan tehlikeli miktarlarda silise (silica) maruz kalıyor, hastalığa yakalanan kişilerin oranları giderek artıyor.

Mart ayından bu yana 6 silikozis hastası Brisbane’daki Prince Charles Hastanesi’ndeki denemelere katılıyordu.

Gönüllülerden dördü, akciğerlerinin 3-4 saatlik bir zaman aralığında 25 litre suyla yıkandığı bir “akciğer yıkama” yönteminin ardından, şu an itibariyle etkili bir şekilde iyileşmiş durumda bulunuyor.

Geriye kalan daha ileri düzey silikozis hastası 2 erkeğin de, deneme sayesinde daha uzun süre yaşama yolunda oldukları bildiriliyor.

TPCH Vakfı’nın araştırma ekibinden Profesör Dan Chambers ve Dr Simon Apte, test ettikleri işçilerden yüzde 85’inin silikozisin hafif bir türünü yaşadıklarını tespit etti.

Profesör Chambers, “Hastalardan silikozis başlangıcı olan dördünde, akciğerlerdeki tozda şırıngayla yıkamanın (lavaj) ardından 16 kat azalma ve CAT taramalarında dramatik değişiklikler gördük. Çok büyük oranda normale döndüler” dedi.

Profesör Chambers, 2018’de ilk kez Queensland’den silikozis hastası genç erkekleri gördükten sonra, hastalığın ne kadar yaygınlaşmaya başladığını fark etti.

Aynı zamanlarda Dr Apte de hastaların akciğerlerindeki silis miktarını ölçecek dünyada ilk anlamında bir test geliştirmede ilerleme kaydediyordu.

Profesör Chambers ardından bu yöntemi onarılamaz hasar meydana gelmeden önce, silis tozu parçacıklarını akciğerlerden çıkaracak şekilde yeniden tasarlayabileceğini fark etti.

Chambers, “Laboratuardaki çalışma kritikti. Hava boşluklarının içindeki kristallerin henüz akciğer dokularına yerleşmediğini gördüğümüzde “Evreka” anını yaşadık, o zaman bunun işe yarayacağını anladık” dedi.

Uzman, hafif ve erken aşama silikozis için potansiyel bir tedavi bulduklarından emin, fakat akciğerlerinde yaralanma yaşanan kişileri tedavi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu belirtiyor.

Chambers, “Bir kez akciğer yaralanmasının nasıl gerçekleştiğini anlarsak, çok büyük olasılıkla mevcut bir ilacın yeniden tasarlanması söz konusu olacak” dedi.

Hayatları değiştirecek prosedüre katılmaya gönüllü işçiler, şu an denemeye katılmak için uzun bir bekleme listesi oluşturmuş durumda, fakat hastanenin yılda en fazla 26 silikozis hastası için kapasitesi bulunuyor.

Araştırma, Price Charles Hastanesi’nin bir girişimi olan Common Good hareketinden 500,000 dolarlık hibeyle fonlanıyor.

Bu yıl içinde bir taş işçisi, 1980’lerde yeni Parlamento Binasının inşası sırasında solduğu zehirli tozdan dolayı silikozise yakalanmasının ardından, eski işverenini ACT Yüksek Mahkemesi’nde dava etti.

Frank Scott, R. M. Watson için çırak olarak çalışmış ve 1986-1988 arasında Canberra’da mermerle granit bloklarını kesmişti.

50 yaşındaki adam, şu an ömür boyu sürecek nefes alma sorunlarıyla boğuşuyor, çift akciğer nakline muhtaç bulunuyor ve günde 16 saat oksijen tüpüne bağımlı yaşıyor.

Scott, kendisine sadece akciğerlerini korumayan bir kağıt maske verildiğini savunuyor.

Scott, hastalık yüzünden Canberra’daki hayatını dahi bırakıp Batı Avustralya-Broome’a yerleşmek zorunda kalmıştı, çünkü kışın soğuk hava hastalığını dayanılmaz hale getiriyordu.

https://www.avustralyapostasi.com.au/insaat-sektorundeki-buyuk-tehlike-silikosis-vakalari-cig-gibi/