Duygu Avşar – Bir toprağın son öğüdü
BİR TOPRAĞIN SON ÖĞÜDÜ
Alın dostlarım alın, ruhumu, bedenimi, kalbimi
Ne varsa aç gözlerinizde büyüyen
Hepsini alın, nasılsa yine de doymayacaksınız
Tükenip yok olan kalplerinizi gördükçe
Bir nefeste can aramaktan
Vazgeçiyorum
Affedemeyeceğim kadar doldurdunuz atıklarınızla içimi
Kalbimin ve zihnimin yaşama hakkından
Vazgeçiyorum
Her kötülük karşısında kendi varlığı için susan
Gözleri ve yüreği sağır bir yoksun olmaktan
Vazgeçiyorum
Soğuk ve şefkatsiz kucaklarınızdan bıktım
Ellerimi ısıtmadınız, dudaklarıma hiç dokunmadınız bile.
Tüm çığlıklar sessiz, ağıtlar arşa yükseliyor.
Dünya yarattığı vahşetin kokusunu soluyorken ciğerlerine
Vazgeçiyorum
Artık kalplerimiz en az hazır yiyecekler kadar tatsızlaştılar
Ve birkaç kırıntıyla sulamayacağımız bir orman varken
Bir yangının ortasında olduğumuzu göremediniz.
Elleriniz kalplerimize ulaşmadan, diğerini ezip geçme derdindeyken
Vazgeçiyorum
Alın dostlarım alın, ruhumu, bedenimi, kalbimi
Ne varsa aç gözlerinizde büyüyen
Hepsini alın, nasılsa yine de doymayacaksınız
Duygu Avşar
Merhaba Avustralya konuk yazarlık başvurunuzu siz de aşağıdaki link üzerinden yapabilirsiniz.
