Mültecinin Vefası: Hayır Kurumundan Aldığı Çoraptan Çıkan Mücevherleri İade Etti

Maddi ve manevi değeri çok büyük aile yüzüklerini kaybettiğini zanneden bir kadın, mülteci ailenin vefalılığı sayesinde eşyalarına yeniden kavuştu.

Adını vermek istemeyen kadın, Canberra’da mültecilere kıyafet yardımı yapan bir hayır kurumuna birkaç çift çorap bağışladı, fakat aile yadigarı mücevherlerin çorapların içinde gizlediğini unuttu.

Yardım kapmayası, kış öncesinde imkanları sınırlı mülteci toplumuna kışlık kıyafet yardımı yapan Canberra Refugee Support kurumu tarafından organize edildi.

Iraklı mülteci Inas Alkharazraji adlı kadın da hayır kurumundan eşi Sameer Alazraqi için birkaç çift yeni çorap aldı.

Adam çorapları açarken tuhaf bir şey fark etti.

Alazraqi, “Ağırdı, bu yüzden çorapları ters yüz ettim ve içinden küçük kırmızı bir kese düştü” dedi.

Adam, “Açtığımda içinde birkaç yüzük buldum, altın, beyaz altın, elmas, zümrüt ve kristalleri vardı” diye konuştu.

Irak’tan 2014’te kaçan çift, buldukları şey karşısında şoke oldu ve hayır kurumunda çalışan bir gönüllü arkadaşlarını aradı ve ona birisinin çok değerli eşyasını kaybettiğini bildirdi.

Bay Alazraqi, “Bir servetti, çok pahalı yüzüklerdi. Binlerce dolar değerindeydi” dedi.

Adam, “Arkadaşımız yüzüklerin üzerinde baş harfleri ve tarih olduğunu, o yüzden çok önemli olmaları gerektiğini söyledi” diye konuştu.

Yüzüklerin Sahibi Kadın Savaş Zamanında Avrupa’dan gelmiş

Hayır kurumu bağışçıların ismini detaylı olarak kaydettiği için yüzüklerin sahibine ulaşabildi.

Yüzüklerin sahibi kadın hatayı ve paha biçilemez eşyalarını tamamen kaybetmeye ne kadar yaklaştığını anlayınca “aklı başından gitti.”

Kadının kızı Michele, yaşlı annesinin evi soyulduktan sonra kaygılandığını ve bir daha olmasından korkarak değerli eşyalarını açılmamış bir çift çorabın içine saklayıp bir çekmeceye koyduğunu söyledi.

Zamanla onları nereye koyduğunu unutan kadın, yaklaşık 1 yıl onlara ne olduğunu merak ederek geçirdi.

Michele, yüzüklerin annesi için paha biçilemez olduğunu ve onları iade eden çifte minnettar olduğunu belirtti.

Kadın, “Annemin nişan yüzüğü babamın annesine aitti ve iki yüzük de annemin annesine aitti ve onun için büyük manevi değerleri var” dedi.

Michele, kaderin garip cilvesi olmasa annesinin yüzükleri bulma olasılığının olmadığını söyledi.

Kadın, “Eğer annem o çorapları bağış kutusuna koymuş olsaydı, onunla asla temas kuramazlardı” dedi.

Mücevherler de ancak evden hırsızlık durumunda sigortalıydı.

Yaşlı kadının kendisi de bir mülteciydi, 60 yıldan uzun süre önce Avrupa’daki savaştan kaçıp Avustralya’ya gelmişti, yaşadığı tecrübelerden dolayı değerli şeyleri saklama arzusu bulunuyordu.

Mültecilerin Davranışına Övgü: Kapılarımızı onlara açmak doğru karar

Michele, Iraklı mültecilerin güzel davranışı karşısında, “kapılarımızı toplumumuzun bir parçası olmaları için böyle iyi insanlara açmamızın ne kadar doğru olduğuna olan güçlü inancımızı teyit ediyor” diye konuştu.

Bay Alazraqi, yüzüklerin ait olduğu yere dönmesinden sevinç duyduklarını söyledi, hala tuhaf keşifleri karşısında şoke olduklarını belirtti.

Adam, “Sokakta, AVM’de, ağacın yanında, otomobilin yanında bile bulsak, onu ilan etmemiz gerekir. 1 milyon dolar da olsa, küçük bir oyuncak da olsa, “Bunu bulduk” dememiz gerekiyor” dedi.